راهرو عشق

راهرو عشق کویراست، که دریا بودنش را به آفتاب بخشید،آفتاب هم گرمی اش را نمی تواندبه همه نبخشد!

راهرو عشق

راهرو عشق کویراست، که دریا بودنش را به آفتاب بخشید،آفتاب هم گرمی اش را نمی تواندبه همه نبخشد!

درباره من

iš به معنای ِ «خواستن، میل داشتن، آرزو کردن، جستجو کردن» پیوند داشته باشد، که دارای جدا شده‌های زیر است: -aēša «آرزو، خواست، جستجو»؛ išaiti «می‌خواهد، آرزو می‌کند»؛ -išta «خواسته، محبوب»؛ -išti «آرزو، مقصود». همچنین پیشنهاد می‌کند که واژه‌ی عشق از اوستایی -iška* یا چیزی همانند آن ریشه می‌گیرد. پسوند ka- در پایین باز‌نموده خواهد شد. واژه‌ی اوستایی -iš همریشه است با سنسکریت -eṣ «آرزو کردن، خواستن، جُستن»؛ -icchā «آرزو، خواست، خواهش»؛ icchati «می‌خواهد، آرزو می‌کند»؛ -iṣta «خواسته، محبوب»؛ -iṣti «خواست، جستجو»؛ واژه‌ی ِ زبان ِ پالی -icchaka «خواهان، آرزومند». همچنین، به گواهی شادروان فره‌وشی، این واژه در فارسی ِ میانه به دیسه‌ی ِ (= صورت ِ) išt «خواهش، میل، ثروت، خواسته، مال» باز مانده است. -- برای ِ آگاهی ِ بیشتر از واژه‌ی ِ «دیسه» = form به «فرهنگ ریشه‌شناختی اخترشناسی و اخترفیزیک» رجوع کنید. واژه‌های اوستایی و سنسکریت از ریشه‌ی پوروا-هند-و-اروپایی -ais* «خواستن، آرزو کردن، جُستن» می‌آیند که دیسه‌ی اسمی آن -aisskā* است به معنای «خواست، میل، جستجو». بیرون از اوستایی و سنسکریت، چند زبان دیگر شاخه‌هایی از آن واژه‌ی پوروا-هند-و-اروپایی را حفظ کرده‌اند: اسلاوی کهن کلیسایی isko, išto «جستجو کردن، خواستن»؛ iska «آرزو»؛ روسی 'iskat «جستجو کردن، جُستن»؛ لیتوانیایی ieškau «جستجو کردن»؛ لتونیایی iēskât «جستن شپش»؛ ارمنی 'aic «بازرسی، آزمون»؛ لاتین aeruscare «خواهش کردن، گدایی کردن»؛ آلمانی بالای کهن eiscon «خواستن، آرزو داشتن»؛ انگلیسی کهن ascian «پرسیدن»؛ انگلیسی ask. اما درباره‌ی ریشه‌ی سنتی ِ عشق. لغت‌نامه نویسان واژه‌ی عشق را به عَشَق (ašaq') عربی به معنای «چسبیدن» (منتهی‌الا‌رب)، «التصاق به چیزی» (اقرب‌الموارد) پیوند داده‌اند. نویسنده‌ی غیاث‌اللغات می‌کوشد میان «چسبیدن، التصاق» و عشق رابطه بر قرار کند: «مرضی است از قسم جنون که از دیدن صورت حسن پیدا می‌شود و گویند که آن مأخوذ از عَشَقَه است و آن نباتی است که آن را لبلاب گویند چون بر درختی بپیچد آن را خشک کند همین حالت عشق است بر هر دلی که طاری شود صاحبش را خشک و زرد کند.» ادامه...

آمار : 1091742 بازدید Powered by Blogsky

سر رشته خرد

دارا شنبه 30 دی‌ماه سال 1391 ساعت 06:58 ب.ظ

0 نظر

عمـر فانی

عمـر فانی

عمـر فانیسـت

بیائید عشـق بورزیم

حتی به یک شـاخۀ گل

عشقی بی‌پایان

گوش جان بسپاریم

به آواز یک پرنده

عمر فانیسـت

بیائید به هـوش باشیم

تا جیرجیرکی را زیر پایمان له نکنیم

بی‌شک سپاسگزارمان خواهد بود

عمر فانیست

بیائید یکدیگر را باخبر کنیم

از حال یکدیگر

پاسخ دهیم نامه های رسـیده را

عمر فانیسـت

بیائید تا می توانیم

نیازمندان را دست گیریم

اول از نزدیک‌ترین کسانمان

حتی اگر فقیـر باشیم

دلی دریایی داشته باشیم

عمر فانیسیت

بیائید لحظه‌ای خیره شویم

به زیبایی گل

بیائید در عمر فانی

جان و دل بشوییم

در پرتوخورشید تابان

و ماه خندان

سـتارۀ درخشان چهار فصل

عمر فانیسـت

بیائید بکوشـیم برای داشتن جهانی بدون جنگ

برای سـرودن شعر

و اگر رفتیم،

برای آن‌هایی که بعد از ما می‌مانند

و برای فرزندان آیندۀ‌مان

آرزو و امیدهایمان را بسرائیم.

سروده ساکامورا شین مین

دارا شنبه 30 دی‌ماه سال 1391 ساعت 06:51 ب.ظ

0 نظر

خداوند و اندیشه در شاهنامه

به نام خداوند جان و خرد<<<>>>کزین برتر اندیشه برنگذرد
‎خداوند نام و خداوند جای <<<>>>خداوند روزی ده رهنمای
‎خداوند کیوان و گردان سپهر<<<>>>فروزنده ماه و ناهید و مهر

‎ز نام و نشان و گمان برترست >>><<<نگارندهٔ بر شده پیکرست
‎به بینندگان آفریننده را<<<>>>نبینی مرنجان دو بیننده را
‎نیابد بدو نیز اندیشه راه >>><<<که او برتر از نام و از جایگاه

‎سخن هر چه زین گوهران بگذرد<<<>>>نیابد بدو راه جان و خرد
‎خرد گر سخن برگزیند همی <<<>>>همان را گزیند که بیند همی
‎ستودن نداند کس او را چو هست >>><<<میان بندگی را ببایدت بست

‎خرد را و جان را همی سنجد اوی >>><<<در اندیشهٔ سخته کی گنجد اوی
‎بدین آلت رای و جان و زبان >>><<<ستود آفریننده را کی توان
‎به هستیش باید که خستو شوی >>><<<ز گفتار کار یکسو شوی

‎پرستنده باشی و جوینده راه>>><<<به ژرفی به فرمانش کردن نگاه
‎توانا بود هر که دانا بود<<>>>ز دانش دل پیر برنا بود
‎از این پرده برتر سخن گاه نیست >><<ز هستی مر اندیشه را راه نیست

((فردوسی))

دارا شنبه 30 دی‌ماه سال 1391 ساعت 06:45 ب.ظ

0 نظر

1350
1
...
96
97
صفحه 98
99
100
...
450

راهرو عشق

درباره من

روزانه‌ها

پیوندها

دسته‌ها

برگه‌ها

جدیدترین یادداشت‌ها

بایگانی

سر رشته خرد

عمـر فانی

خداوند و اندیشه در شاهنامه