گاهنبار پیته شَهیم گاه

روز اشتاد تا روز انارم از ماه شهریور - بیست و یک تا بیست و پنج شهریور ماه

این گاهنبار، سومین از گاهنبارهای شش گانه ی سال میباشد که بنا بر باوری کهن ، این چهره و گاهنبار، هنگام آفرینش زمین است .
واژه ی < پیَته شهم > از دو واژه ی اوستایی < پَئیته > ، paeeta بچم پایان و< شهیم >‌ ، shahim بچم تابستان ساخته شده است که روی هم میشود < پایان تابستان > و هنگام آن بدانگاه باشد که دانه ها به بار نشسته و میوه ها چیده میشوند و بدین سان این چند روز نیز به جشن و شادی میگذرد ، برخی این گاهنبار را درخانه ی خود می گیرند و دیگرانی هم می آیند.

گاهنبار ایثارم گاه

  روز اشتاد تا روز انارم از ماه مهر - بیست تا بیست و پنج  مهر ماه

این گاهنبار ، چهارمین از گاهنبارهای شش گانه ی سال میباشد ، که بنا بر باوری کهن ، این چهره و گاهنبار ، هنگام آفرینش گیاهان است .
واژه ی < ایاثرم > ، ayaatharem از واژه ی اوستایی < ایا ثریمه > ،ayaatharima گرفته شده است و برخی آن را بچم < برگشت > دانسته اند و برخی آنرا آغاز سرما میدانند .
بنا بر روز شمار کهن ایرانی ، این گاهنبار در تابستان بزرگ روی میداده است ، به هر روی هنگام این گاهنبار بدانگاه باشد که چوپان گله ی خود را از جایگاه تابستانی ، به خانه بر میگرداند ( به جایگاه زمستانی خود ) .
این گاهنبار نیز در روزهای شناخته شده ، ازسوی زرتشتیان با گردهم آیی در خانه ها وتالارها، با شادی و شادمانی برگزار میشود .

گاهنبار میدیاریم گاه

روز مهر تا روز ورهرام از ماه دی - ده تا چهارده دی ماه

این گاهنبار ، پنجمین از گاهنبارهای شش گانه ی سال میباشد که بنا بر باوری کهن و سنتی این پنجمین گاهنبار، هنگام آفرینش جانوران است .
واژه ی < میدیاریم >،maydiarim  را بچم < میانه آرامش >،< میانه ی زمستان > دانسته اند و به هنگام استراحت کشاورزان میباشد که چنین هنگامی را به جشن و سرور می پردازند ، چرا که همان گونه که در پیش گفته شد ، به وجود آمدن گاهنبارها از روی پیشه ی کشاورزی ایرانیان ِ باستان بوده است وآنگونه نیز که دربخش آموزشها درباره ی آفرینش بیان شده است ، آفرینش در شش مرحله در ادیان ابراهیمی وجود دارد واین باوردرکیش زرتشتی ، باوری است سنتی نه برگرفته از اصل دین