راهرو عشق

راهرو عشق کویراست، که دریا بودنش را به آفتاب بخشید،آفتاب هم گرمی اش را نمی تواندبه همه نبخشد!

راهرو عشق

راهرو عشق کویراست، که دریا بودنش را به آفتاب بخشید،آفتاب هم گرمی اش را نمی تواندبه همه نبخشد!

یکتایی اهورامزدا در گاتها

یکتایی اهورامزدا در گاتها :

"کسی که در پرتو خرد مقدس به بهترین راه زندگی کند و گفتارش مهرآمیز و از روی خرد باشد، با دو دستش کارهای نیک را از روی ایمان انجام دهد، اندیشه اش تنها متوجه یکتا پروردگار خواهد بود و او را سرچشمه حق و راستی خواهد شناخت".
گات ها ترجمه و تفسیرموبد فیروز آذرگشسب هات 47 بند2

زمانی که هیچ انگیرزه خارجی برای اعتقاد به خدای یگانه نبود، در دورانی که باور به یک آفریدگار بی جان و مکان و فارغ از زمان، غیر وابسته به قوم، ملیت و گروه خاص، غیر قابل پذیرش می نمود، اشوزرتشت برای نخستین بار یکتاپرستی را به جهانیان شناساند و اهورامزدای دانا و توانا که آفریننده و پدید آورنده کل ، پرورنده، نگهدارنده و فرمانروای بی شریک جهان است را سزاوار پرستش دانست.

"هنگامی که در اندیشه خود تو را سر آغاز و سر انجام هستی شناختم آن گاه با دید دل دریافتم که تویی سرچشمه منش پاک؛ که تویی آفریننده راستی و داور دادگری که کردار مردمان جهان را داوری میکنی".
گات ها هات31 بند8

اشو زرتشت در گاهان(گات ها)، خدا را گاهی به نام اهورا به معنی هستی بخش و گاه به نام مزدا یعنی دانای کل می نامد و گاهی نیز مزدا اهورا یا اهورامزدا آورده است. در گات ها به ویژه سراسر هات 44 از نیروی پدید آورندگی و فرمانروایی خداوند یگانه سخن رفته و اهورامزدا پدیدآورنده بی مانند و آفریدگار کل شناخته شده است.

"ای هستی بخش یکتا! پرسشی از تو دارم،خواستارم حقیقت را بر من آشکار سازی. چه نیرویی زمین را در پایین و سپهر را در بالا نگه داشته است و از فرو افتادنش جلوگیری می کند؟ ای مزدا کیست آفریننده آب و گیاه؟ کیست آن که به باد وزش و به تیره ابر باران زا تندروی بخشیده؟ ای مزدا! کیست آفریننده و الهام بخش منش پاک؟"
«گات ها هات 44 بند 4»

و در ادامه همین هات اشوزرتشت می فرماید:

"ای مزدا من می کوشم تا در پرتو خرد پاک، تو را آفریننده همه چیز بدانم".
« هات 44 بند7»

اشو زرتشت، آفریدگار یگانه را بی آغاز و بی انجام میداند. او همیشه همان بوده و همواره همان خواهد بود. او تغییر نا پذیر است. او توانا، تواناترین، او داگر، دادگرترین است. اهورامزدا آفریننده گیتی، مینو و سامان آفرینش (اشا) است. او آفریننده راستی، سازنده منش نیک، بخشنده خرد پاک و اندیشه روشن ، رسایی و جاودانی، بخشاینده نیکی ها و افزونی ها است. گرچه پاک و مهربان است ولی گناه خطاکاران را بی دلیل نمی بخشاید. او خدای پاکی، راستی و پیمان شناسی است که خشم، کین و انتقام در صفات او راهی ندارند. او دانای بیکران است که همواره از نهان و آشکار جهان آگاه است. اهورامزدا در گاهان؛ دوست، پدر و یار نیک اندیشان و سوشیانت ها( نجات دهنده ها) نامیده شده و نخستین آموزگار برای کسانی است که از روی اندیشه نیک، گفتار نیک، کردار نیک خواستار پیوستن به او هستند.

برگرفته از http://artapatnews.vastblog.com

آشنایی با گات‌ها


گات‌ها از کهن‌ترین و مقدس‌ترین بخش‌های اوستا است که از خود اشوزرتشت به یادگار مانده‌است. گات‌ها جمع گات و به معنی سرود یا شعر و نظم است. گات در زبان پهلوی به گاس تبدیل شده و به فارسی گاه گوییم که جمع آن گاهان است. در میان زرتشتیان ایران منظور از یشت‌ گاهان همان سرودهای گات‌ها است. در موسیقی امروزی ایران هنوز واژه گاه به معنی آهنگ یا نت موسیقی باقی‌مانده، مانند آهنگ سه گاه یا چهارگاه. در زبان سانسکریت گات یا سرود را گیت گویند که بعد به عربی جیت و جید شده و تجوید در عربی به معنی خواندن قران با آهنگ و وزن است. به‌طور کل کهن‌ترین بخش ادبیات هر قومی را سرود یا شعر یا قطعات منظوم تشکیل می‌دهد، زیرا مردم می‌توانند شعر و ترانه و سرود را به آسانی از برکنند و به خاطر به‌سپارند. ادبیات منثور بعدها پیدا می‌شود و آن هم پس از پیدایش خط و نوشتار است.
علاوه‌بر این، اهمیت و تقدس گات‌ها در میان ایرانیان از روزگار بسیار باستان شناخته‌شده‌بود. به‌طوری که اوستاهای بعدی همه به نیکی و احترام از آن نام می‌برند، از جمله یسنا 57 که به نام ستوت یشت معروف است آمده: «ما می‌ستاییم کسی که برای نخستین بار پنج گات‌های اشوزرتشت اسپنتمان را به سرود.»
در وندیداد فرگرد 19 بند 38 از پنج گات‌های زرتشت یاری می‌خواهد. در نخستین کرده ویسپرد نیز از هر پنج گات‌های زرتشت به‌طور جداگانه نام برده‌شده و به هر یک درود می‌فرستد.
یکی از دلایل تقدس زیاد و اهمیت فوق‌العاده گات‌ها از میان دیگر بخش‌های اوستا، این است که تمام اصول و آموزش‌های دین زرتشتی در آن گنجانیده‌شده و در واقع از بخش‌های اصولی نامه‌های دینی زرتشتی به شمار می‌رود، گرچه بخش‌های دیگر اوستا را نیز نمی‌توان از نقطه‌نظر یادگارهای کتبی، تاریخی، حماسی، علمی و آیینی کم‌اهمیت‌تر دانست، ولی هیچ‌کدام از لحاظ دارا بودن معانی ژرف و بیان دلکش و ارزش معنوی به پای گات‌ها نمی‌رسند.
گات‌ها دارای پنج گات یا سرود است که جمعاً به هفده‌(ها) یا بخش تقسیم می‌شود که در دل یسنا جای دارد. گات‌های پنج‌گانه عبارتند از: 1-اهنودگات یا گاه 2-اشتودگاه 3-سپنتمدگاه 4-وهوخشترگاه  5-وهشتواشت گاه.
کتاب‌های اوستا از نظر زمان‌بندی نیز به پنج بخش تقسیم می‌شود که عبارتند از‌:
1- یسنا   2- ویسپرد   3- یشت‌ها   4- خرده اوستا   5- وندیداد


منبع: سیری در آموزش گات‌ها نوشته موبد رستم شهزادی

آتشکده لارندان

ایران آکنده از جاذبه های تاریخی و طبیعی است؛ جاذبه هایی که برای بسیاری از مردم و حتی مسئولان گردشگری هم ناشناخته مانده است. 

    به نوشته همشهری سروی کهنسال با قدمتی ۲۰۰۰ساله در استان کهگیلویه و بویراحمد، از جمله این مواریث طبیعی است که می تواند به عنوان گزینه ای برای جذب گردشگر داخلی و خارجی مورد توجه مسئولان قرار بگیرد.
    محمد ناصح فرد(لاری) مطلبی همراه با تصویر درباره این سرو به روزنامه ارسال نموده که بخش هایی از آن به قرار زیر است:
    در فاصله ۸۰کیلومتری شمال شهرستان گچساران و ۳۵کیلومتری شهر باشت واقع در استان کهگیلویه و بویراحمد، روستایی قدیمی با امامزاده ای در کنار آن به چشم می خورد. سنگ چین ها، قلعه ها، آتشکده و قبرستانی به مساحت یک هکتار، نشان از پیشینه طولانی این روستا دارد. از دیگر آثار به جا مانده در این روستا، جوی ساخته شده از سنگ و ساروج به طول ۲کیلومتر است که قدمت آن را به پیش از اسلام نسبت می دهند. شواهد نشان می دهد از این جوی برای انتقال شیره انگور از ارتفاع کوه به دشت لار استفاده می شده است.
    اما آنچه باعث زیبایی این روستای ویران شده، سروی کهنسال و تنومند است که کارشناسان، عمر آن را بیش از ۲۰۰۰ سال تخمین زده اند. برخی این درخت را یادگاری بازمانده از قبل از اسلام و مربوط به زمانی می دانند که هنوز شهرک لارندان و آتشکده کوچک آن پابرجا بوده و این سرو،در آن روز گاران درخت مقدس آئین زرتشت بوده است.
    اهالی محل درباره این سرو دیرینه سال که قطر تنه آن ۷ و ارتفاع آن ۵۷ متر است داستان های شنیدنی بسیار دارند. از جمله می گویند امامزاده از دست دشمنان در کنار سرو پنهان شده بود.

    در فاصله ۱۰۰متری سرو، قبرستانی به مساحت یک هکتار واقع شده که تمامی قبور آن رو به نخستین قبله گاه مسلمین حفر شده و نشان از سکونت انسان ها در سالیان دور در این مکان دارد. اینک از شهر ویران شده لارندان چیزی برجای نمانده تا آنجا که سنگ های حجاری شده آن را سارقان میراث فرهنگی به یغما برده اند اما در این میان سرو کهنسال با قامت افراشته خودنمایی می کند

http://torbatheydari.blogfa.com