بنده پیر خراباتم که لطفش دائم است

زاهد ظاهر پرست از حال ما آگاه نیست

در حق ما هرچه گوید، جای هیچ اکراه نیست

در طریقت هرچه پیش سالک آید، خیر اوست

در صراط مستقیم ای دل، کسی گمراه نیست  **

تا چه بازی رخ نماید، بیدقی خواهیم راند

عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست

چیست این سقف بلند ساده بسیار نقش

زین معما هیچ دانا در جهان آگاه نیست

این چه استغناست یا رب، وین چه قادر حکمت است

کاین همه زخم نهان هست و مجال آه نیست

صاحب دیوان ما گویی نمی‌داند حساب

کاندرین طغرا نشان حسبه للله نیست  **

هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو، بگو

کبر و ناز و حاجب و دربان، بدین درگاه نیست  **

بر در میخانه رفتن، کار یکرنگان بود

خود فروشان را به کوی می فروشان، راه نیست  **

هر چه هست از قامت ناساز بی‌اندام ماست

ورنه تشریف تو بر بالای کس، کوتاه نیست

بنده پیر خراباتم که لطفش دائم است

ورنه لطف شیخ و زاهد، گاه هست و گاه نیست

حافظ ار بر صدر ننشیند ز عالی مشربی است

عاشق دردی‌کش اندر بند مال و جاه نیست  **

مراقب واژه‌هایی که به کار می‌برید، باشید

مراقب واژه‌هایی که به کار می‌برید، باشید

چون وقتی لبان شما را ترک می‌کنند

در همه جا پراکنده می‌شوند.

آنگاه دیگر هیچ کاری از دستتان بر نمی‌آید

و هرگز نمی‌توانید آنها را

به جای نخست بازگردانید.

حکمت لائوتسه

لائوتسه حکیم کهن آسیای شرقی مجموعه اندرزها و نکات زیبایی دارد که خوب است از آنها بهره بگیریم. از جمله می‌گوید:
شما وقتی یک گلدان سفالی می‌سازید، داخل آن را تهی نگه می‌دارید تا بتوانید گل و گیاه در آن فضای خالی قرار دهید. و دقیقا همان فضای خالیست که به کمک شما می‌آید تا بتوانید از آن استفاده کنید. یا اگر اتاقی می‌سازید، فقط فضای خالی آن اتاق به کار شما می‌آید تا بتوانید در آن زندگی کنید. پس در مغز و ذهنتان یک فضای خالی باقی بگذارید تا جایی برای شنیدن حرفهای دیگران وجود داشته باشد.