راهرو عشق

راهرو عشق کویراست، که دریا بودنش را به آفتاب بخشید،آفتاب هم گرمی اش را نمی تواندبه همه نبخشد!

راهرو عشق

راهرو عشق کویراست، که دریا بودنش را به آفتاب بخشید،آفتاب هم گرمی اش را نمی تواندبه همه نبخشد!

فهرست بنا ها و محوطه های فرهنگی -تاریخی شهرستان رفسنجان.........



فهرست بنا ها و محوطه های فرهنگی -تاریخی شهرستان رفسنجان..............

ردیف نام اثر موقعیت اثر قدمت اثر
1 قیصریه شاه بهرام انتهای بازار دوره ال مظفر
2 کاروانسرای شاه عباسی میدان میر افضلی دوره صفوی
3 حصار قدیم شهر خیابان عدالت دوره قاجار
4 دروازه قدیم شهر خیابان بنفشه دوره قاجار
5 بادگیر معین خیابان بنفشه دوره قاجار
6 عمارت توکلی خیابان شهید باقری دوره قاجار
7 سقا خانه خیابان شهید با قری "
8 بادگیر شرافت خیابان معلم شمالی "
9 بازار رفسنجان بین خیابان انقلاب و معلم "
10 عمارت صالحی خیابان انقلاب کوچه 6 "
11 خانه تقی زاده خیابان انقلاب کوچه 6 "
12 خانه بی ناسیان خیابان انقلاب کوچه 7 "
13 خانه محمد شهریاری خیابان انقلاب کوچه 7 "
14 خانه رحیمی خیابان قیصریه "
15 خانه حدادیان کوچه اگاهی "
16 حمام و خانه میرزا کوچه اگاهی "
17 مسجد امام حسن مجتبی " "
18 خانه میرزایی " "
19 خانه افشین غفوری " "
20 خانه اصغری " "
21 سقا خانه " "
22 خانه حاج محمدی کوچه بازار اهنگرا "
23 عمارت مرتضوی خیابان معلم کوچه اخوند "
24 عمارت ذوالفقاری " "
25 خانه حاج محمد جعفری " "
26 عمارت صرافی (جمالی) " "
27 عمارت رضا اورندی " "
28 عمارت هاشمی کوچه جنب مسجدالنبی "
29 خانه حسینی " "
30 باربری کوشش خبابان شهد اوایل پهلودی
31 موزه ریاست جمهوری بلوار مدرس دوره انقلاب
32 موزه مردم شناسی (حمام) خیابان بهشتی دوره قاجار
33 تیمچه معین خیابان بهشتی "
34 مسجد جامع " "
35 خانه شریفی کوچه پاسازه بزرگ شهر "
36 عمارت حسن بزاز خیابان شریعتی غربی "
37 اب انبار غلام رضا منشی " "
38 خانه معمار زاده کوچه شرق کاروان سرا "
39 اب انبار مرادی کوچه مسجد امام "
40 تیمچه پرویز کوچه مسجد جامه "
41 عمارت ملا حسینی کوچه شرقی میدان ابراهیم "
42 پایاب بی بی صغرا خیابان سعدی "
43 سقاخانه خیابان سعدی "
44 عمارت حبیب زاده خیابان امام "
45 عمارت علوی " "
46 باغ سرای باقری " "
47 قالیباف خانه ابولهادی بلواره ایت الله صدر "
48 خانه سید علی اکبر سام " "
49 مقبره اقا هجری میدان نماز "
50 باغ خانه مرادی رحمت اباد "
51 شهر قدیمی اذکان شمال رحمت اباد دوره ساسانی تا صفویه
52 مجموعه صرافی خیابان الله اباد دوره قاجار
53 باغ سرای هرمز یار جمشیدی دوازده امام رستم اباد "
54 دوازده امام رستم اباد خیابان به طرف ابراهیم اباد "
55 عمارت اوحدی کوچه نیک نفس دوره پهلوی
56 عمارت عرب خیابان کارگر "
57 باغ خانه لقمانی بلوار مفتح "
58 باغ خانه علی رضوی خیابان صاحب الزمان "
59 سردر مسجد صابری کوچه صابری "
60 باغ سرای رضوی بلوار امام رضا کوچه رضوی "
61 گورستان شهر اناس " هزاره سوم تا قرون وسطی
62 شهر اناس- مدفن زیر محله گرگین تا سعید اباد شفیع " "
63 حمام مومن اباد خیابان مصطفی خمینی مومن اباد دوره قاجار
64 باغ کاج خیابان فیض اباد دوره پهلوی
65 برج فیض اباد " دوره قاجار 66 حمام حسین اباد بلوار امام علی(ع) "
67 برج حسین اباد " "
68 عمارت شیخ حسین ابراهیمی خیابان سید جمال الدین "
69 سقاخانه صاحب الزمان " "
70 حصار باغ اقا جنت گرامی دوره پهلوی
71 اب انبار سعادت اباد میدان سردار دوره صفوی
72 کلاه فرنگی سعادت اباد " "
73 عمارت گبری خیابان 15 خرداد دوره قاجار
74 عمارت اکبر رجبی " "
75 عمارت رضا هرندی " "
76 عمارت شرکت پسته " "
77 اب انباربی بی زهرا امینیان " "
78 مسجد سیخیه " "
79 عمارت امیر خان ابراهیمی " دوره پهلوی
80 عمارت باقری " "
81 باغ خانه محمد شکاری ماهونک "
82 باغ خانه منصور شکاری " "
83 باغ خانه علی شکاری " "
84 باغ خانه مختار سلطانی " "
85 خانه علی باقری " "
86 خانه افراسیا هجینی " "
87 عمارت محمد ملا حسینی بلوار امامت کریم اباد "
88 عمارت حاج غلام رضا ملا حسینی " "
89 عمارت حاج اکبر ملا حسینی " "
90 مدرسه دخترانه کریم اباد بلوار امام امامت دوره قاجار
91 عمارت سام خلیل اباد "
92 عمارت وقفی " "
93 عمارت احمد کرمی "
94 مدرسه خلیل اباد " دوره پهلوی
95 برج خلیل اباد " دوره قاجار
96 عمارت یوسف جلالی " دوره پهلوی
97 عمارت سید علی طباطبایی " "
98 عمارت احمد جلالی " "
99 عمارت علی علی نزاد " "
100 عمارت محمد میرزایی " "
101 عمارت حاج علی کریمی " "
102 عمارت سید اصغر طباطبایی "
http://www.forum.niksalehi.com

ترس

«ای که هستی بنده ی یزدان هم از یزدان بترس
ای که دیوان میکنی از صاحب دیوان بترس
ایکه یزدان را به یکتایی شناسی مرحبا
حق شناسی پیشه کن از کفرنشاسان بترس
»


.

«ایکه میترسی ز یزدان و نمیترسی ز کس
زیر دستان را مترسان و از زبردستان بترس
ای که داری حرص دنیایی مروت پیش گیر
مال دنیا آتش است از آتش دوران بترس








«اایکه عالم را مسخر کردی از ظلم و ستم
ظلم بی پایان بود از آه مسکینان بترس
ایکه گویی مال مردم از عسل شیرین تر است
گر عسل شیرین بود از نیش زنبوران بترس
ایکه چون جمشید غمخواری نداری در جهان
هرکجا که میرسی از این بترس و آن بترس


 

 

 



ماجرای پذیرش بهدینان ایرانزمین به هندوستان

‫ماجرای پذیرش بهدینان ایرانزمین به هندوستان



می گویند وقتی که زرتشتیان مهاجر در محلی به نام سنجان از کشتی پیاده شدند به راجه‌ی (فرمانروای) محل که نامش "جادی رانا" بود پیامی فرستاده و درخواست پناهندگی نمودند. آنها در پیام خود نکات زیر را ب...
ه اطلاع راجه فرستادند تا وی آگاه باشد که آیین آنها چندان با آداب و رسوم هندوان مباینت ندارد.


1- ما پرستنده اهورامزدا ، خداوند بزرگ هستیم و برای خورشید و عناصر چهار گانه (آب ، هوا ،‌ خاک و آتش) احترام قائلیم.
2- هنگامی که بدن‌های خود را می‌شوییم و یا به عبادت می‌پردازیم و یا غذا می‌خوریم و یا در برابر آتش مقدس قرار می‌گیریم ، سکوت را رعایت می‌کنیم.
3- هنگام اجرای مراسم مذهبی از بخور و گل و عطر استفاده می کنیم.
4- ما سدره و کُشتی می‌بندیم.
5- به ما سفارش شده که با داد و دهش باشیم و هر کجا استخری و یا چاه آبی وجود دارد آن را برای استفاده دیگران کشف کنیم.
6- به ما سفارش شده هم نسبت به مردان و هم نسبت به زنان مهربان باشیم و همدردی نشان بدهیم.
7- هنگام عبادت و غذا خوردن کشتی می بندیم.
8- در آتش مقدس بخور می‌افکنیم و آن را معطر می‌سازیم.
9- در زندگی زناشویی پاکی و وفاداری آیین ماست.
10- روزی پنج بار عبادت می‌کنیم.
11- سالی یکبار برای نیاکانمان مراسم ویژه‌ی مذهبی اجرا می‌کنیم.


راجه هندی در آغاز پناهندگی آنها را نپذیرفت و برای اینکه تقاضای آنان را مودبانه رد کرده باشد ، ظرفی پر از شیر برای رهبر آنها ارسال داشت و منظورش از این عمل آن بود که سرزمینش پر جمعیت است و دیگر جای خالی در آن وجود ندارد که آنان را در آن جای بدهد . رهبر زرتشتیان مهاجر یک مشت شکر برگرفت و آن را با احتیاط روی شیر مزبور ریخت به طوریکه حتی یک قطره از شیر بیرون نریخت. منظور وی از آمیختن شکر به شیر آن بود که اولأ به راجه بفهماند باز جا برای سکونت یک عده معدود در سرزمینش پیدا میشود، دومأ این عده معدود زندگی هندوان را شیرینتر خواهند ساخت ! راجه از این نکته بینی به ‌اندازه ای خوشش آمد که نه تنها به آنها اجازه اقامت داد بلکه تسهیلات لازم را نیز فراهم آورد تا در سرزمین هند راحت زندگی کنند.
سرچشمه: انجمن فرهنگی ایرانزمین