تکوین اشوزرتشت از اسطوره‌های ایران‌باستان

از دید اسطوره‌های ایران‌باستان تکوین هر انسانی از گردآمدن سه عنصر اصلی است: فر، فروهر و گوهرتن.
فر یا فره موهبتی ایزدی است که تجلی ظاهری آن نور است و همراهی آن با مردمان موجب نیکبختی و جدایی او از آنان سبب بدبختی است.
فروهر همزاد و روح‌پاسبان آدمی است که در جوار اورمزد است. پیش از تکوین هر موجودی وجود دارد و پس از مرگ او نیز باقی می‌ماند.

گوهرتن صورت مادی و جسم آدمی است.

فره‌ زردشت  از دوغدو مادر زردشت به او منتقل می‌شود.

در دینکرد هفتم آمده است: «… آن فره برای آفرینش زردشت، از پیش اورمزد به روشنی بی‌پایان فرود آمد و از روشنی بی‌پایان به خورشید، از خورشید به ماه، از ماه به ستارگان و از ستارگان به آتشی که در خانه زوئیش بود و از آن آتش به زوئیش، زن فراهیم روان رسید، چون آن دختر که مادر زردشت بود زاده شد.»
وجود این فره دوغدو را نورانی کرد.
در دینکرد پنجم آمده است: «در درازنای زندگی، هرگاه مادر زردشت از خانه خویش به جایی می‌رفت آن فره مانند پرتو آتش، بلند و ستبر، به سرزمین‌های دور، روشنی، نور و فروغ می‌داد.»

منبع :جلوه های زن در تاریخ زندگی زرتشت

http://mina.samenblog.com/181/

درست و محبوب

به یاد داشته باشید آنچه که درست است همیشه محبوب نیست... و آنچه که محبوب است همیشه حق نیست!

به جای دشنام بر تاریکی؛ شمعی روشن کن
Instead of cursing the darkness, light a candle...

سلامت روح، موتور پیشرفت

من راجع به انسان حرف می زنم. از روح سرکش و پرتشویشی سخن می گویم که می تواند یک خطر بالقوه برای هر جامعه ای باشد. جامعۀ انسانی را می گویم، با تمام بزرگی و عظمتش سلامت روح، موتور پیشرفت آن است.

زیگموند فروید