تو چرا می‌نایی؟

گفته بودی که بیایم چو به جان آیی تو
من به جان آمدم اینک تو چرا می‌نایی؟

فخرالدین عراقی

چشمت به چشم ما و دلت پیش دیگری ست

چشمت به چشم ما و دلت پیش دیگری ست
جای گلایه نیست که این رسم دلبری ست
هرکس گذشت از نظرت در دلت نشست
 تنها گناه آینه ها زودباوری ست
مهرت به خلق بیشتر از جور بر من است
 سهم برابرِ همگان نابرابری ست
دشنام یا دعای تو در حق من یکی ست
ای آفتاب! هرچه کنی ذرّه پروری ست
 ساحل جواب سرزنش موج را نداد
گاهی فقط سکوت سزای سبکسری ست

فکر کردن به تو

من همین قدر که با حال و هوایت گهگاه
برگی از باغچه ی شعر بچینم کافی ست

فکر کردن به تو یعنی غزلی شور انگیز
که همین شوق مرا، خوب ترینم! کافی ست...

محمد علی بهمنی