راز عشق

عاشقان را مذهب و ملت خداست (مولانا)

دگر بار دگر بار ز زنجیر بجستم                           ازین بند و ازین دام زبون گیر بجستم

فلک پیر دو تایی پر از سحر ودغایی                      به اقبال جوان تو از این پیر بجستم  

شب و روز دویدم زشب و روز بریدم                   وزین چرخ  بپرسید که چون تیر بجستم

 من از غصّه چه ترسم چو با مرگ حریفم                ز سرهنگ چه ترسم چو از میر بجستم

 به اندیشه فرو برد مرا عقل چهل سال                   به شصت دوشدم صید و ز تدبیر بجستم

 ز تقدیر همه خلق کر و کور شدستند                       ز کر و فرّ تقدیر و ز تقدیر بجستم

 برون پوست درون دانه بود میوه گرفتار                از آن پوست وز آن دانه چو انجیر بجستم

 ز تاخیر بود آفت و تعجیل ز شیطان                   ز تعجیل دلم رست و ز تاخیر بجستم

 یی نان بدویدم یکی چند به تزویر                       خدا داد غذایی که ز تزویر بجستم

 ز خون بود غذا اول و آخر شد خون شیر               چو دندان خرد رست، از آن شیر بجستم

 خمش باش خمش باش به تفضیل مگو بیش            ز تفسیر بگویم ز تَفِ سیر بجستم

                                                                    (دیوان شمس)