زبان گات ها

زبان گات هایی  از زبانهای کهن هند و ایرانی و از خویشاوندان نزدیک زبان سانسکریت است و از این رو « گات هایی » نامیده می شود که بجز گات های زرتشت چیز دیگری از این زبان برجای نمانده است.

پس از زرتشت این زبان اندک اندک از میان رفت و واژه ها و کارمایه های آن به فراموشی سپرده شدند.

از سوی دیگر باید بیاد داشت که زندگی مردمان دارای خم و چم های امروزی نبود و زبان  بدور از پیچیدگیهای زندگی امروزی کارمایه ای بود برای دریافت نیاز و پیام یگدیگر، از این رو به آسانی می توان دریافت که هیچیک از زبانهای کهن دارای گنجینه ای از واژه ها ی گوناگون نبودند و گاه یک واژه را با آرِش های بسیار گوناگون بکار می بردند. هر چه میدان زندگی فراخ تر شد بر فراخی و گنجایش زبانها نیز افزوده گردید، از این رو دریافت برخی از واژه ها که در زبانهای کهن مانند زبان گاتهایی بکار رفته اند برای زبانشناسان کار آسانی نیست بویژه زبان گات ها که بنمایه های دیگری از آن بر جای نمانده تا بیاری آنها بتوان به درونمایه اینگونه واژه ها پی برد. از همین رو است که گونه ای ناهماهنگی درمیان برگردانهای گوناگون گاتها دیده می شود .

گات ها

گاتها دارای پنج سرود است،

هریک از این پنج بخش بنام نخستین واژه ی بند نخست آن  سرود  بترتیب زیر نامگذاری گردیده  است:

1 – اهنود گات  این گات که سرود نیایش یزدان  است رویهم رفته دارای هفت سرود و یک سد بند است:   از یسن 27 تا یسن  34 .

2-  اشتود  گات یا  اُشتَوئیتی گاثا که سرود خود شناسی است از چهار سرود و 66 بند فراهم گردیده، از یسن 43 تا 46 .

3- سپنتمد گات  (سپنتامئینو گاثا ) خردِ افزاینده -   چهار سرود و 41 بند دارد از یسن 47 تا 50.

4 – وهوخشتر گات  که سرود شهریاری نیک است  تنها یک سرود و بیست و دو بند دارد. یسن 51

5 – وهشتوایشت گات ( وهیشتو ایشتی گاثا) یا بهترین آرزو. یک سرود و 9 بند دارد. یسن 53

در سرآغاز اهنود گات یک بند افزوده هست که بسیاری از گاتها شناسان آن را از خود زرتشت نمی دانند.

هر یک از این سرودهای پنجگانه دارای یک یا چند « هائیتی haiti » یا بزبان پهلوی « هات»  است که در پارسی امروز (فصل) ویا بخش یا بند  می گوییم.

تندیس زرتشت، اثری از ادوارد سی پاتر

تندیس زرتشت، اثری از ادوارد سی پاتر

By roshan  هنرهای تجسمی from www.farhangreader.com

بندیس  تمام قد از زرتشت پیامبر ایرانی اثر ادوارد سی پاتر در مقابل دادگاه استینافی نیویورک در میدان مدیسون از سال 1950م به عنوان نماد قانون پارسی قرارداده شده است.
در ادامه مطلب عکس این مجسمه را از نظر می گذرانید.