راهرو عشق

راهرو عشق کویراست، که دریا بودنش را به آفتاب بخشید،آفتاب هم گرمی اش را نمی تواندبه همه نبخشد!

راهرو عشق

راهرو عشق کویراست، که دریا بودنش را به آفتاب بخشید،آفتاب هم گرمی اش را نمی تواندبه همه نبخشد!

جام مارلیک درخاک ایران

 
تاریخ و ساعت درج خبر : 1389/05/22 - 21:59



بازگشت جام مارلیک به خاک وطن

نمایشگاه شکوه ایران به نمایش ۱۵۰ شیء از دوران پارینه سنگی تا نمونه های نادری از دوره قاجاریه پرداخته که این اشیاء بیش از ده سال بیرون از ایران و در نمایشگاه های خارج از کشور حضور داشته اند و برخی از آن ها برای اولین با در داخل ایران به نمایش گذاشته می شوند. 
جام نقش برجسته گاو بالدار مارلیک در نمایشگاه شکوه ایران واقع در موزه ایران باستان...
http://www.hotel360.ir

جام با نقش هیولایی دو سر از تمدن مارلیک

ین جام به بلندی 11 سانتی متر و قطر 11 سانتی متر ساخت 1400 تا 1200 پیش از میلاد در مارلیک (در استان گیلان کنونی) بوده و اکنون در موزه ی لوور نگهداری می شود. از تمدن مارلیک سرامیک ها و ظروف زیادی از ط...

لا و نقره به دست آمده است. این جام از الکتروم که آلیاژی از طلا و نقره است، ساخته شده است.

مردمان مارلیک اسب سوارانی بودند که زندگی عشایری داشتند. آنها از خطی برای نوشتن استفاده نمی کردند. بیشتر آثار به دست آمده از مارلیک متعلق به دوره ی آهن یک، یعنی 3400 تا 3200 سال پیش، است. اهالی مارلیک را می توان نخستین اقوام هندو اروپایی به شمار آورد که در فلات ایران ساکن شدند. گلدانهای بزرگ و جامهای ارزشمند جزو متداولترین وسایلی بوده که اهالی مارلیک به همراه مردگان دفن می کردند.

نقش این جام هیولای دوسری است که دارای سر و بدن پلنگ یا یوزپلنگ است که پشمی نقطه دار دارد. ولی این موجود دارای بال و همچنین بازوان و دستان انسانی است. بخش پایینی بدن مارماندد است که در نهایت به پنجه هایی شاهین وار ختم می شود. هر بخش بدن بسته به جانور مختلف طراحی شده، نقاط دایره وار برای بخش گربه سان، طراحی پوست مار برای بخش پایینی بدن و همچنین بدن ظریف برای آهوان. این موجود ترکیبی شاید به عنوان ارباب جانوران تجسم می شده است. دو سر بودن این موجود از تمدن آشور وام گرفته شده و نشان می دهد مردمان عشایر مارلیک با امپراطوری آشور مرتبط بودند.

توضیحات برگرفته از وبگاه موزه ی لوور

 

تپه های مارلیک و گنجینه های نفیس آن

 

تپه های مارلیک یا چراغعلی تپه، در حوالی روستای نصفی از توابع رحمت آباد رودبار قرار دارد. کاوش های باستان شناسی در این تپه ها از سال ۱۳۴۰ شروع شد که حاصل آن کشف اشیاء نفیس و با ارزشی بود که اکنون در موزه ها نگهداری می شود. قدمت اشیاء پیدا شده در این تپه ها به بیش از سه هزار سال می رسد. امروزه مارلیک به عنوان یکی از گنجینه های ملی و تاریخی، سند پر افتخاری برای گیلانیان و تمدن کهن این منطقه به شمار آورده شده است

در اواسط هزاره دوم پیش از میلاد،ایرانیان باستان با دستیابی به فناوری استخراج و ذوب آهن،گام مهمی دیگر در جهت پیشرفت خود برداشتن

جام زرین مارلیک شاهکاری بی نظیر از هنر ایرانیان باستان

بر روی این جام،پیکره چهار گاو بالدار در حالی که ایستاده و به درختی تکیه داده اند،حک شده است.نکته جالب توجه در ساخت این جام است که سر گاوها به جای پرچ شدن از خارج،با قلم زنی از داخل و با بهره گیری از طلای بدنه ساخته شده اند

قدمت:بین۸۰۰تا۹۰۰سال پیش از میلاد مسیح

محل نگهداری:تهران-موزه ی ایران باستان

 

از این زمان تا اواسط هزاره اول پیش از میلاد،غرب فلات ایران شاهد نقل و انتقالات وسیع و ورود اقوام و فرهنگ های جدیدی بود

تپه های مارلیک گیلان یکی از معروف ترین محوطه باستانی این دوره است. در آن بیش از ۵۰گور کشف شده است و درون همه آنها اشیای ارزشمند و منحصر به فردی چون پیکره سفالین انسان،گاو کوهاندار و همچنین جام های زرین و سیمین با نقوش قلم زنی شده بسیار زیبا قرار داشت... از دیگر مناطق باستانی این دوره می تواند به تپه های املش،کلاردشت عمارلو در استان گیلان،تپه حسنلو در استان آذریایجان غربی،تپه زیویه در استان کردستان و غار کلماکره در استان لرستان اشاره کرد.برخی پژوهشگران معتقدند از آنجایی که این مناطق در مسیر ورود آریایی های مهاجر به ایران قرار داشته اند و قدمت آثار بدست آمده مربوط به همان دوران هست؛احتمالا ساکنان این مناطق اجداد مادها و هخامنشی ها بوده اند؛اما از طرفی در دست نبودن کتیبه ی معتبری باعث شده است باستان شناسان نتوانند به طور قطع درباره هویت واقعی آن ها اظهار نظر کنند.... بازبند پهلوانی با نقش شیر و جام زرین با نقش اژدهای دوسر از آثار کشف شده در گورستان های تپه مارلیک گیلان

 

محل نگهداری:فرانسه-موزه لوور پاریس

 

رازهای ساخت پارسه؛


"از سیستم فاضلاب پیشرفته تا تالارهای عظیم"
(قسمت اول)

*دروازه ملل (خشایارشاه)*

با رسیدن به بالای صفه اولین بنایی که در مقابل بازدیدکنندگان قرار می‌گیرد، دروازه باشکوه و عظیم سنگی است که به نام دروازه همه ملت‌ها یا دروازه خشایارشاه معروف است. چهار سنگ نبشته هر کدام به سه زبان و تقریبا مشابه یکدیگر در بالای چهار پایه عظیم کنده کاری شده که نشان‌دهنده آن است که این دروازه ورودی توسط خشایارشاه ساخته یا تکمیل شده است. متن فارسی باستان در وسط و متن عیلامی در جهت خارجی و متن بابلی در نزدیک‌تر به داخل بنا قرار دارد.
محور پاشنه در که سنگ بزرگ تزئینی بر گرد آن قرار داشته و در هر دو گوشه داخلی درگاه موجود بوده، نشانه آن است که این درگاه یک در دو لنگه و بلندتر از درگاه‌های دیگر داشته است. براساس عقیده هرتسفلد ارتفاع این درها باید بالغ بر ۳۰ پا بوده باشد. در داخل این بنا چهار ستون ۱۷ متری وجود داشته که دوتای آنها هنوز باقی است.
گذشته از آن در داخل این محوطه در نزدیکی گوشه جنوب شرقی، مخزن آب سنگی وجود دارد. این حوض یا مخزن آب با بنای دروازه و دیگر بناهای تخت جمشید در یک امتداد و جهت قرار دارد. به نظر می‌آید که این مخزن از طریق راه آب‌های زیر زمینی پر می‌شده است. مساحت این بنا درمجموع ۶۰۰ متر مربع است

طاق کسری (ایوان مدائن)



هان ای دل عبرت بین از دیده نظر کن هان


ایوان مداین را آیینه عبرت دان


یک ره زسر دجله منزل به مداین کن



و ز دیده دوم دجله بر خاک مداین کن


خود دجله چنان گرید صد دجله خون گویی


کز گرمی خونابش آتش چکد از مژگان


از آتش حسرت بین بریان جگر دجله


خود آب شنیدستی کاتش کندش بریان


گر دجله در آموزد باد لب و سوز دل


نیمی شود افسرده ، نیمی شود آتش دان


تا سلسه ایوان بگسست مداین را


در سلسله شد دجله ، چون سلسله شد پیچان


گه گه به زبان اشک آواز ده ایوان را


تا بوکه به گوش دل پاسخ شنوی ز ایوان


گوید که تو از خاکی ، ما خاک توایم اکنون


گامی دو سه بر مانه و اشکی دوسه هم بفشان


آری چه عجب داری کاندر چمن گیتی


جغد است پی بلبل ، نوحه است پی الحان


ما بارگه دادیم ، این رفت ستم بر ما


بر قصر ستم کاران تا خود چه رسد خذلان


بر دیده من خندی کاینجا زچه می گرید


گریند بر آن دیده کاینجا نشود گریان


دانی چه مداین را با کوفه برابر نه


از سینه تنوری کن وز دیده طلب طوفان


این است همان ایوان کز نقش رخ مردم


خاک در او بودی دیوار نگارستان


این است همان درگه کورا زشهان بودی


دیلم ملک بابل ، هندو شه ترکستان


این است همان صفه کز هیبت ار بردی


برشیر فلک حمله ، شیر تن شاد روان


پندار همان عهد است از دیده فکرت بین


در سلسله درگه ، در کوکبه میدان


از اسب پیاده شو ، بر نعط زمین رخ نه


زیر پی پیلش بین ، شه مات شده نعمان


مست است زمین زیرا خورده است بجای می


درکاس سر هرمزخون دل نوشروان


بس پند که بود آنگه بر تاج سرش پیدا


صد پند نوست اکنون در مغز سرش پنهان


کسری و ترنج زر ، پرویز و به زرین


برباد شده یکسر ،با خاک شده یکسان


پرویز به هر بزمی زرین تره گستردی


کردی ز بساط زر زرین تره را بستان


پرویز کنون گم شد ، زان گمشده کمتر گو


زرین تره کو برخوان ؟ رو کم ترکو برخوان


گفتی که کجا رفتند آن تاجوران اینک


ز ایشان شکم خاک است آبستن جاویدان


بس دیر همی زاید آبستن خاک آری


دشوار بود زادن، نطفه ستدن آسان


خون دل شیرین است آن می که دهد رزین


ز آب و گل پرویز است ان خم که نهد دهقان


خاقانی از این درگه دریوزه عبرت کن


تا از در تو زین پس دریوزه کند خاقان


امروز گر از سلطان رندی طلبد توشه


فردا ز در رندی توشه طلبد سلطان


این بحر بصیرت بین بی شربت ازو مگذر


کز شط چنین بحری لب تشنه شدن نتوان


خاقانی شروانی

طاق کسری )ایوان مدائن(

مشهورترین بنائی که پادشاهان ساسانی ساخته اند. قصری است که ایرانیان طاق کسری یا ایوان کسری مینامند و هنوز ویرانه  آن در محله  اسپانبر موجب حیرت سیاحان است . ساختمان این بنا را در داستانها بخسرو اول نسبت داده اند به...

عقیده  هرتسلفد از بناهای عهد شاهپور اول است اما مسیو روتر روایات متداوله را تأیید کرده است و گوید: طاق کسری بارگاهی است که خسرو اول بنا نهاد.

مجموع خرابه های این کاخ و متعلقات آن مساحتی بعرض و طول ۴۰۰*۳۰۰ گز را پوشانیده است ، در این مساحت آثار چند بنا دیده میشود، علاوه بر طاق کسری عمارتی است در فاصله ٔ ۱۰۰ گز در مشرق طاق و تلی که معروف به حریم کسری است . درسمت جنوب طاق و در جانب شمال ویرانه هائی است که در زیر قبرستان جدید پنهان شده ، طاق کسری تنها قسمتی است از کل عمارت که اثر قابل توجهی از آن باقی است .

نمای این بنا که متوجه بشرق است و ۲۹ یا ۲۸ گز ارتفاع دارد، دیواری بوده است بی پنجره لکن طاقنماهای بسیار و ستونهای برجسته و طاقهای کوچک مرتب بچهار طبقه و دیواری « دهلیزی » داشته است .

نظیر آن را باید در بلاد شرقی که نفوذ یونانی در آن راه یافته خاصه در پالمورجستجو کرد. نمای عمارت شاید از صاروج منقش یا سنگهای مرمر یا چنانکه بعضی از نویسندگان جدید ادعا کرده اند از صفحات مسین زراندود و سیم اندود پوشیده بوده است .

تا سال ۱۸۸۸ نما و تالار بزرگ مرکزی بر پا بود، اما در آن سال جناح شمالی خراب شد و اکنون جناح جنوبی نیز در شرف انهدام است . در وسط این جلوخان ، دهانه ٔ طاق بزرگ بیضی شکلی نمایان است که عمل آن تا آخر بنا پیش میرفته است . این تالار که ۲۵/۶۳ گز پهنا و ۴۳/۷۲ گز درازا دارد بارگاه شاهنشاه بوده است